Ko Deputter

De persoon hierboven afgebeeld, was mijn oom. Hij was de echtgenoot van tante Roze, moeders jongste zuster, geboren te Middelkerke op 29 mei 1862, en is er overleden op 8 maart 1946. Tante Roze was voordien al overleden.

Hij was een brave man, zou geen vlieg kwaad gedaan hebben, maar van karakter was hij een ontembare vent. De strandjutterij en het pensjagen zaten hem in het bloed. Hij wilde onder niemands gezag staan.

Hij werkte enkele jaren bij de mailboten en heeft dat staatspostje laten staan omdat hij geen ‘koejenade’ kon verdragen. Van in die tijd heeft hij mij destijds een paar staaltjes verteld en daar ik weet dat hij liever doodgevallen zou zijn, dan een leugen te vertellen, geloofde en geloof ik nog, dat hij de waarheid sprak.

Hij zei dat daar een jonge luitenant bij het schip was, die hem op alle manieren zocht en voor wij hij nooit kon wel doen. Welnu, op een zondag had hij de wacht op het schip (1880-90) en de dienst was anders ingericht dan nu. Dus die jonge luitenant komt aan boord en begint te vitten en te zagen. “En nu,” zei nonkel Ko, “ik werd zo woest, dat ik een handspeek greep en achter hem zat van voor tot achter het schip en hem waarschijnlijk de schedel zou ingeslagen hebben, had ik hem kunnen beetpakken. De les heeft hij begrepen en ik werd zijn beste maat.”

Zijn commandant zag hem zeer gaarne. Zo gebeurde het meer dan eens, dat hij roerganger was bij het binnen lopen in de haven bij slecht weer. “Voorzichtig, Kootje”, zei de commandant. “Laat maar aan mij over”, zei Ko, “maar ge moet mij gerust laten en niets zeggen… “. En wij liepen goed binnen. Hij was toen kwartiermeester.

Toch heeft hij de maildienst verlaten rond 1892 en is naar Middelkerke teruggekeerd, waar hij gedurende de dag en nog meer ’s nachts werkte. Alles deed hij om geld te verdienen voor vrouw en kinderen.

Hij was een straffe pensjager. Mijn vader vertelde mij dat hij eens samen met nonkel Ko door de duinen wandelde. Nonkel met een stok, sloeg tweemaal tereke een konijn dood, voordat mijn vader het beestje had opgemerkt. Tante Roze is menigmaal naar de vismijn gekomen met een paar manden gestroopte paling, die nonkel ’s nachts gevangen had.

Ze zijn nooit rijk geworden, maar ze hadden ook niets te kort.

Varia

Thomas Deputter, bekend Middelkerks kunstschilder, is de kleinzoon van Ko Deputter

Sidebar