Roger Pieters

Roger Pieters werd geboren in Halle op 14 oktober 1922. Hij woont in de Weststraat 80 in Westende. Al vroeg week de familie (vader was rijkswachter) uit naar West­ Vlaanderen. Roger Pieters studeerde aan de Rijksnormaalschool in Blankenberge en werd in 1946 onderwijzer aan de Rijksmiddelbare school van Nieuwpoort.

Eerste publicaties

Publiceren was er in die tijd nog niet bij, want hij debuteerde pas in 1958 op 36- jarige leeftijd. Wat toen wel tot uiting kwam was zijn muzikale interesse. Zo was hij o.m. dirigent van st.-Cecilia Veurne en van de Koninklijke Filharmonie van Nieuwpoort.

Toenhij zijn eerste verhalen schreef, die aanvankelijk verschenen in dag- en weekbladen zoals “Avenue” en “Het Rijk der vrouw ” en later ook in literaire tijdschriften zoals ” De Vlaamse Gids ” en “De Zweep”, beschouwde hij het hele gebeuren zoaIs beetje als een loterij: verhalen schrijven, ze opsturen en afwachten of er wat zou worden gepubliceerd. Uit die beginperiode dateert ook het TV- spel “Tralies trekken”, dat door de BRT werd uitgezonden.

Passie voor verhalen en toneelstukken

In 1971 verscheen zijn eerste verhalenbundel: een tiental verhalen, gebundeld door het Willemsfonds onder de naam “Een doodgegewoon mens”. Van toen af aan begon hij te publiceren bij De Clauwaert: novellen en romans. Die romans zijn er intussen al 13 ge­ worden. Daarbij bleef het echter niet : er verschenen van zijn hand ook een aantal toneelstukken, waarvan “De Mirakel makers” misschien wel het meest bekende is. Het werd immers niet minder dan 500 maal opgevoerd.

De auteur vindt het schrijven van toneelstukken meestal prettiger dan het schrijven van een roman. Hij schat het als kunstvorm niet zo hoog, maar wanneer hij via die meestal populaire, amusante toneelstukken de mensen kan laten lachen, beleeft hij daar deugd aan. Bij een toneelstuk, zegt hij, is er directer contact met het publiek en het gaat ook langer mee dan een roman. Toneel is de beleving van een groep, het wordt ook beoordeeld door een groep, terwijl bij een roman enkel de criticus het voor het zeggen heeft en dat is ook maar één mens. Pieters is dan ook van plan zich meer en meer op het toneel toe te leggen omdat hij vindt dat je ook daarin ernstige dingen kunt vertellen.

Heksen en marginalen

Nochtans oogstte hij met zijn romans al heel wat succes.

Steeds weerkerende thema’s in zijn werken zijn oorlog (vb. “Een oorlog eindigt nooit”) en marginaliteit (vb. Wij Heksen).

Vooral dit laatste boek haalde uitstekende kritieken. Het is ook het boek waar de meeste reacties op loskomen. Dit is niet verwonderlijk, want met dit boek heeft Pieters geen historisch werk willen leveren, maar hij heeft wel geprobeerd via een zeer menselijke benadering de figuur van de legendarische heks Jeanne Panne te belichten. Hij beschouwt Jeanne Panne dan ook niet als een heks, maar als een vrouw, die door allerlei omstandigheden door haar tijdgenoten verstoten werd. Ze is dan ook het symbool van alle marginalen.

Zijn interesse voor heksen bleek ook al vroeger toen hij ter gelegenheid van de Jeanne Pannestoet “De Heksenmarch” componeerde.

Het sluimerende oorlogsverlden

Ook trillers zoals “De Muis” en “De andere Adolf” behoren tot het oeuvre van Pieters. In dit laatste boek blijkt ook weer hoe de auteur zich moeilijk van het oorlogsgebeuren los kan maken.

Dit is ook duidelijk in zijn laatste roman “Els aan Siegfried” het relaas van een jonge man op zoek naar de ware identiteit van zijn vader waarbij hij vooral gekweld zit met de vraag: “was hij een held of een collaborateur?”

Ook de roman waaraan hij nu werkt, handelt over het oorlogsgebeuren, nl. over de bevrijdingsdagen in Nieuwpoort. Het is niet met de bedoelinq om klaarheid te scheppen in de situatie dat Pieters dit boek schrijft, maar wel omdat hij door dit gebeuren sterk geïntrigeerd werd.

Carrièreprijzen

Om de roem is het hem niet te doen, om de prijzen ook niet, hoewel Pieters toch al wat behaalde : naast medailles en kleine geldsommen, kreeg hij ook nog de prijs van het tijdschrift “Nieuwe Stemmen” en werd hij in 1980 bekroond met de West-Vlaamse Prijs voor literatuur (10.000 fr.) in de categorie niet gepubliceerd werk voor “Een vader is een eiland”.

Sidebar